https://www.ilzeliebrand.nl https://www.ilzeliebrand.nl/dankbaarheid-brengt-geluk Gisteren was het acht jaar geleden, dat ik deze auto aanschafte. Met toeval liep ik er toentertijd tegenaan. Na een proefritje dat goed voelde ..... <div data-rss-type="text"> Gisteren was het acht jaar geleden, dat ik deze auto aanschafte. Met toeval liep ik er toentertijd tegenaan. Na een proefritje dat goed voelde, kocht ik hem. Tegelijkertijd ruilde ik mijn twee maal grotere Opel Sintra in. <div> <br/> </div> <div> Acht jaar geleden. De scheiding was een feit. Mijn budget was veranderd. De tijd was aangebroken voor een klein zuinig wagentje. </div> <div> <br/> </div> <div> Jaren bracht mijn ‘nieuwe’ auto me overal naar toe en …. bereikte deze zomer de stand van 200.000 km. Dit gebeurde onderweg naar Parijs. Ik was op weg met beide dochters om naar Disneyland te gaan. </div> <div> <br/> </div> <div> Verstandelijk gezien was het onverantwoord. Mijn prachtige auto van acht jaar geleden …. was vervangen door een auto met gebreken. Al anderhalf jaar sloeg het regelmatig af …. zodra ik terug schakelde naar zijn twee. Hierdoor leende zoonlief en mijn oudste dochter nooit mijn auto. Dat was een voordeel. Hierdoor zat ik nooit zonder. </div> <div> <br/> </div> <div> Wel leerde ik ermee omgaan. De garagemonteur had de klacht niet kunnen vinden. Hij adviseerde mij om gewoon de koppeling weer op te laten komen. Net als wanneer een auto wordt gesleept. Dan slaat die vanzelf weer aan. En inderdaad. De monteur had gelijk. Iedere keer als mijn auto af sloeg, startte hij direct op deze manier. Ik hoefde niet eens de sleutel om te draaien. </div> <div> <br/> </div> <div> In het voorjaar liet ik onze hond uit. Terwijl ik de weg over stak, viel mijn oog op onze geparkeerde auto. Ingedeukt en zonder briefje achter de ruitenwisser. Een flinke deuk. Och, wat blikschade. Dat was uiterlijk. De auto reed verder nog prima. Sloeg alleen maar af. </div> <div> <br/> </div> <div> Totdat ik drie weken daarna weer thuis kwam. Een tweede deuk erbij. Deze keer lag er wel een briefje op de deurmat van de dader. Een lieve jonge dame was zo vriendelijk geweest haar naam en adres te noteren. Dank je wel. Nu kon ik de verzekering bellen. </div> <div> <br/> </div> <div> Alleen ging het zijportier niet goed meer open. Het was geforceerd geraakt door de tweede klap, die het had moeten verwerken. Maar dat kon de pret niet drukken. Alleen had ik wel een probleempje. Maanden ervoor ging het portier aan mijn kant helemaal niet meer open. Dat was de reden waarom ik steeds over de versnellingspook heen klom, om achter het stuur te kruipen. </div> <div> <br/> </div> <div> Toch reed ik met mijn geliefde auto naar Parijs. Daarna ook nog op vakantie naar Luxemburg. Dit allemaal zonder lid te zijn van de ANWB. Aan het gezicht van de garagehouder las ik af, dat hij mij voor gek verklaarde. Hoe durfde ik? </div> <div> <br/> </div> <div> Heel gemakkelijk. Ik vertrouwde mijn auto. Hij had me altijd overal naar toe gereden. Bij iedere autorit nodigde ik wel de verkeersengelen uit, om ons te begeleiden. Dan vroeg ik in gedachten …. of we samen schadevrij, stukkenvrij en veilig op de plaats van bestemming mochten aankomen. Dat is altijd gelukt. </div> <div> <br/> </div> <div> Rijdend in een tunnel op de Franse snelweg …. spiegelden de koplampen in een andere auto. Ik zag er maar één branden. Oeps …. weer een mankementje. Gelukkig was het hoog zomer en lang licht ’s avonds. Ook begon het knipperlicht naar links te tikken. Een teken dat ook daar een lampje stuk was. </div> <div> <br/> </div> <div> Nog een paar weken …. dan zou het oktober zijn. Tijd voor de jaarlijkse APK keuring. Mijn trouwe vierwieler zou dit niet halen. Minimaal moest het portier open kunnen en alle lampen functioneren. Daar hoefde ik geen studie voor te doen om dat te weten. Tijd om afscheid te nemen brak aan. Na jaren trouwe dienst …. werd mijn autootje ingeruild voor een rode en jongere versie. Toch deed het me pijn in mijn hart. Na al deze jaren en na steeds meer mankementen …. was mijn dankbaarheid gegroeid. Na iedere rit, waarbij mijn grijze wagentje me steeds weer thuis bracht, was ik trots. Mijn auto had het weer gefixed. Het was al die jaren net zo trouw geweest …. als al zijn grotere en duurdere voorgangers. </div> <div> <br/> </div> <div> Sinds acht jaar …. na het inleveren van de financiële zekerheid vanuit mijn huwelijk …. ben ik steeds dankbaarder geworden. </div> <div> Dankbaar voor de tweedehands meubels die ik destijds kocht, bij een kringloopwinkel in Apeldoorn. </div> <div> Dankbaar voor de nieuwe liefde in mijn leven, dat daarop volgde. </div> <div> Dankbaar voor mijn praktijk aan huis. </div> <div> Dankbaar voor de acht jaar trouwe dienst van mijn gedeukte vierwieler. </div> <div> <br/> </div> <div> Dankbaarheid …. is een gevoel dat mijn hart warm maakt. </div> <div> Dankbaarheid …. doet mijn hart verder openen. </div> <div> Dankbaarheid …. heeft mij gelukkiger gemaakt. </div> </div> Tue, 23 Oct 2018 22:00:00 GMT https://www.ilzeliebrand.nl/dankbaarheid-brengt-geluk Dankbaarheid,Ilze Liebrand thumbnail main image https://www.ilzeliebrand.nl/vorig-leven In een Facebookgroep deelde ik mijn persoonlijke ervaring na een Soul Blessing. <div data-rss-type="text"> In mijn Facebookgroep: <a href="https://www.facebook.com/groups/164389120938698/?ref=bookmarks" target="_blank"> <b> Systeembalans creëren met Soul Blessings </b> </a>  deelde ik een bericht. Dit ging over mijn persoonlijke ervaring, na een Soul Blessing. <div> <br/> </div> <div> De Soul Blessing was gericht op een blokkade in mezelf, waar ik mijn hele leven last van had. Waar deze blokkade vandaan kwam, wist ik niet. Hierop kreeg ik de volgende vragen:  </div> <div> <br/> </div> <div> * Super fijn dat je de healing hebt mogen ontvangen.  </div> <div> * Maar ga je je bewustzijn op de blokkade nog krijgen? </div> <div> * Of heb jij dat verlangen niet?  </div> <div> * Ik zelf wil altijd graag weten waarom de pijn er zit. </div> <div> * Waar komt het vandaan? </div> <div> <br/> </div> <div> Dit was voor mij de insteek om een blog te schrijven. </div> <div>   </div> <div> Natuurlijk wilde ik graag weten waar mijn blokkade vandaan kwam. Dat is de menselijke nieuwsgierigheid in mij. Aan de andere kant .... ken ik het onderricht van de ziel. Hierbij wordt ervan uitgegaan .... dat de ziel voor eeuwig is. Dat betekent dat na het leven op aarde .... het fysieke lichaam sterft en de ziel voort leeft. De ziel leert vervolgens nieuwe lessen .... en als de ziel eraan toe is, kan het zijn dat het opnieuw incarneert. </div> <div> <br/> </div> <div> Deze blog is niet bedoeld om mensen te overtuigen of reïncarnatie wel of niet bestaat. Daar laat ik iedereen vrij in. </div> <div> <br/> </div> <div> Ik kan alleen mijn ervaring hierover delen. Het begon 15 jaar geleden .... toen ik door gezondheidsklachten het spirituele pad ging volgen. Al snel werd gesproken over reïncarnatie. Ik had zoiets .... ja ja, dat zal allemaal wel. Waarom kende ik mijn vorige levens dan niet? Waarom herinnerde ik mij hier niets over? Als vorige levens bestonden .... dan wilde ik dat wel eens weten. </div> <div> <br/> </div> <div> Mijn spiritueel leraar uit die tijd, raadde mij het volgende boek aan. </div> <div> "Shanti Devi; een verhaal over reïncarnatie" geschreven door: Sture Lönnerstrand </div> <div> <br/> </div> <div> Dit boek leende ik bij de bibliotheek en las het snel uit. Daarna begreep ik het. </div> <div> <br/> </div> <div> Het is een boek met een verslag van het leven van een Indiaas meisje, dat ruim een jaar na haar dood in 1925 opnieuw incarneerde, met nagenoeg volledige herinneringen aan haar vorige leven en aan de tijd tussen twee levens. </div> <div> <br/> </div> <div> Ben jij geïnteresseerd in het bekendste reïncarnatieverhaal dat is geregistreerd? </div> <div> Dan is dit boek een aanrader. </div> <div>   </div> <div> Mij heeft dit boek doen beseffen .... als vorige levens bestaan .... dat er een reden is waarom we dit niet meer in ons bewustzijn hebben. </div> <div> <br/> </div> <div> Omdat ik al mijn hele leven tegen deze blokkade aan liep, is mijn gevoel dat mijn blokkade afkomstig was uit een vorig leven. Ik heb hier géén enkel bewijs voor. Alleen aan elkaar gelegde puzzelstukjes van mijn gevoel.  </div> <div> <br/> </div> <div> Mijn bewustzijn weet het dus niet. De blokkade is niet te verklaren .... met gebeurtenissen uit mijn huidige leven. Ik weet hierdoor niet .... hoe, wat, wanneer en waarom deze blokkade was ontstaan.  </div> <div> <br/> </div> <div> De bedoeling is om in het nu te leven. Op dit moment liep ik wederom tegen deze blokkade aan. Dus is het aan de orde om dat op te lossen. Meer niet. Door de wijsheid uit eerder genoemd boek, heb ik daar vrede mee. </div> <div> <br/> </div> <div> Om Soul Blessings effectief te laten zijn .... is het ook niet nodig .... om de oorsprong van blokkades te weten. Soul Blessings hebben als doel .... blokkades transformeren zodat energie weer kan stromen. </div> <div> <br/> </div> </div> Thu, 20 Sep 2018 22:00:00 GMT https://www.ilzeliebrand.nl/vorig-leven Vorig leven,Ilze Liebrand thumbnail main image https://www.ilzeliebrand.nl/soul-light-era Geboren worden …. opgroeien …. volwassen zijn …. ouderdom …. overlijden. De normale cyclus van het leven. <div data-rss-type="text"> Geboren worden …. opgroeien …. volwassen zijn …. ouderdom …. overlijden. <div> De normale cyclus van het leven. </div> <div> <br/> </div> <div> Lente …. zomer …. herfst …. winter. </div> <div> De cyclus van de 4 seizoenen. </div> <div> <br/> </div> <div> Ram …. stier …. tweelingen …. kreeft …. en de andere sterrenbeelden …. we kennen het allemaal. </div> <div> Alles bestaat uit een cyclus …. die zich na een periode herhaald. </div> <div> <br/> </div> <div> Vandaag 15 jaar geleden begon er een nieuw tijdperk. Het is een cyclus die 15.000 jaar zal duren. Dit tijdperk heet ‘Soul Light Era’. Ook wel het zielenlicht tijdperk genoemd. </div> <div> Voor velen nog niet bekent. Ik zal in het kort proberen uit te leggen wat dit inhoud. </div> <div> <br/> </div> <div> In het vorige tijdperk stond de ‘mind’ centraal. Dit is heel duidelijk te zien aan de vorige eeuw. In een stroomversnelling ontwikkelde de geest (ratio) van de mens. Hierdoor hebben de technologie en de wetenschap een enorme sprong gemaakt. In de laatste honderd jaar van dit tijdperk …. vierde de ‘mind’ zijn hoogtepunt met zijn vele uitvindingen. </div> <div> <br/> </div> <div> Sinds 08 augustus 2003 kwam hier een verandering in. Toen begon een nieuw tijdperk. Een tijdperk waarin de ziel centraal staat …. waardoor er vele dingen gaan veranderen. Voor sommige mensen is deze verandering direct voelbaar geweest. In mijn persoonlijke leven had dit ook een impact. Ik werd in die periode namelijk ziek waardoor uitdaging op uitdaging volgde. </div> <div> <br/> </div> <div> Ook was dit voor mij het startpunt van mijn spirituele bewustwording. En niet alleen bij mij. De laatste jaren is hier steeds meer interesse voor gekomen. Ook de termen hooggevoelig, HSP-ers of nieuwe tijdskinderen worden steeds vaker gebruikt. Dit komt omdat er steeds meer kinderen geboren worden met open spirituele kanalen. De overgevoeligheden voor voeding, geluid en overprikkeling neemt toe. Dit komt omdat de ziel meer de overhand gaat nemen. Hierdoor zullen methodes die jarenlang gefunctioneerd hebben, minder effectief worden. Denk bijvoorbeeld aan het schoolsysteem. Onlangs was er in het nieuws dat er vele kinderen niet naar school gaan. Ze zitten thuis. Ze kunnen niet functioneren in het huidige schoolsysteem. Dit zijn vooral kinderen met de puberale leeftijd. Als je dan bedenkt dat het nieuwe tijdperk 15 jaar geleden is begonnen, dan zijn deze huidige pubers …. geboren rond de wisseling naar het zielenlicht tijdperk. </div> <div> <br/> </div> <div> De invloed van dit tijdperk is niet alleen voelbaar bij de mens. Ook de natuur en de aarde voelen de invloed hiervan. Zie hiervoor alleen al deze zomer met zijn extreme warmte. Of de aardbevingen en overstromingen die wereldwijd plaats vinden. Het zal je vast niet zijn ontgaan, dat de laatste jaren steeds meer extremen in de natuur worden waargenomen. </div> <div> <br/> </div> <div> Alles heeft een ziel. Ook de aarde, de zon en de maan. Hierdoor heeft dit zielenlicht tijdperk invloed op het hele universum. </div> <div> <br/> </div> <div> Het vorige tijdperk heeft de sporen op aarde nagelaten. Om de ontwikkeling van de ‘mind’ tot een hoogtepunt te brengen, is er veel ontdekt en uitgevonden. Materie en luxe goederen zijn hierdoor heel gewoon geworden. De grondstoffen uit de aarde zijn hiervoor gebruikt. Bossen zijn gekapt waardoor diersoorten zijn uitgestorven. Zeeën zijn vervuild door de afvalstoffen die deze luxe ontwikkeling met zich mee bracht. De mensheid heeft de aarde uit balans gehaald. </div> <div> <br/> </div> <div> De ziel heeft als doel om harmonie te creëren.  </div> <div> De ziel is de baas van het systeem.  </div> <div> De ziel is de dirigent van een orkest.  </div> <div> Zonder dirigent is er geen harmonie in de muziek. </div> <div> <br/> </div> <div> Om balans te hebben, is het nodig dat de ziel, hart, geest en lichaam op één lijn komen te liggen. Dan is het nodig om naar ‘de stem’ van de ziel te leren luisteren. De innerlijke stem die zich verstaanbaar maakt via het hart. Wanneer men meer uit het denken komt …. en het hart volgt …. zal harmonie ontwikkelen. Dit is het doel van dit nieuwe tijdperk. Het zielenlicht tijdperk … dat vandaag zijn 15e verjaardag viert. </div> </div> Tue, 07 Aug 2018 22:00:00 GMT https://www.ilzeliebrand.nl/soul-light-era Soul Light Era,Ilze Liebrand thumbnail main image https://www.ilzeliebrand.nl/suiker-het-lekkerste-gif Taart, snoepjes of koek. Lekker! Als echte zoetekauw ben ik daar dol op. Tegenwoordig niet meer weg te denken bij verjaardagsfeestjes. <div data-rss-type="text"> Slagroomtaart lekker! Als echte zoetekauw ben ik daar dol op en tegenwoordig niet meer weg te denken bij verjaardagsfeestjes. Ook kinderpartijtjes worden opgefleurd met taart. Een fototaart of mini tompouce met een afbeelding van de jarige, is een heerlijke traktatie. Bol van suiker maar ja .... wie zit daar nou mee? Als onze jarige job maar in de picture staat. Tenslotte is hij of zij maar één keer per jaar jarig. Toch? <div> <br/> </div> <div> Suiker, het product van onze moderne maatschappij en al jaren niet meer weg te denken in onze voedingsmiddelenindustrie. Het zoetmiddel wat de meeste van onze producten verlekkerd. Ook wordt het gebruikt als conserveringsmiddel. Een traditie die al afstamt uit grootmoederstijd. Alleen in die tijd werd het niet overal aan toegevoegd. Helaas is dit momenteel veranderd. </div> <div> <br/> </div> <div> Jaren geleden had ik gezondheidsklachten en wist niemand waar ze vandaan kwamen. Moeheid en gewrichtsklachten waren de hoofdsymptomen. Niemand kon er de oorzaak van vinden. Uiteindelijk na een jarenlange zoektocht kwam bij een orthomoleculair arts de oorzaak aan het licht. Candida in mijn bloed was de boosdoener. Een gist dat zich van nature in de darmflora bevindt. Een gist dat groeit en zich vermenigvuldigd op suiker. Vandaar dat de orthomoleculair arts mij dringend verzocht om suiker uit mijn voedingspatroon te schrappen. Totaal uitbannen, inclusief de producten waaraan het was toegevoegd. </div> <div> <br/> </div> <div> Maar wat schepte mijn verbazing. Niet alleen koek, snoep, chocolade en gebak stonden bol van de suikers. Het zat bijna in elk product wat ik at. Brood, mayonaise, toastjes, salades en zelfs in veel soorten blikgroenten. Denk je dat je gezond eet door een pot worteltjes te openen, blijkt er gewoon suiker aan toegevoegd te zijn. Mijn studie ging verder en ik las alle etiketten goed door. Ik ontdekte dat suiker zelfs toegevoegd was aan boterhamworst. Het moest toch niet gekker worden. Vleeswaren met suiker. Wie had dat toch ooit verzonnen? </div> <div> <br/> </div> <div> Doordat ik suiker uit mijn dagelijkse voedingspatroon schrapte, moesten ook de kinderen op suiker rantsoen. Dat werd me natuurlijk niet in dank afgenomen. Hoe kon ik zo flauw zijn? Welke moeder doet nou zo stom? Andere kinderen aten toch ook gewoon snoepjes? Ben je gek geworden of zo? Wat moet ik dan drinken? Allemaal vragen waarmee ik door mijn kinderen gebombardeerd werd. </div> <div> <br/> </div> <div> Ik liet het kritiek van mijn opgroeiende jeugd gelaten over me heen komen en verving het snoepgoed door natuurlijke varianten. "Wat niet goed voor mij is, kan ook niet goed voor jullie zijn", was mijn sterkste argument. "De natuur heeft fruit in overvloed, net zo kleurrijk als de snoepjes in de supermarkt', was nog zo'n slogan. Ik weet dat mijn kinderen baalden in die tijd. Ik was anders dan de moeders van hun vriendjes en vriendinnetjes. Nu zijn ze volwassen en lachen ze erom. Zeker wanneer ze mij plagen met hun jeugdtrauma's veroorzaakt door mijn suikerfobie.  </div> <div> <br/> </div> <div> Eigenlijk wilde ik ze alleen maar beschermen. Mijn prinsjes en prinsesjes die ik altijd op handen droeg. Ik wilde alleen maar het allerbeste voor hen. </div> <div> Om me heen zie ik veel vaders en moeders ook intens veel van hun oogappeltjes houden. Alleen zie ik ook dat deze kinderen regelmatig getrakteerd worden op ijsjes, milkshakes of een slush puppy bij warm weer. Een bekertje chocolademelk of yoghurt drank krijgen bij het ontbijt. Een schaaltje vla als toetje of een glas cola voor de dorst.  </div> <div> <br/> </div> <div> Als ik naar de generatie van mijn ouders kijk, constateer ik vaak ouderdomssuiker. Tegenwoordig een veel voorkomende ziekte. Eigenlijk verbazingwekkend want deze generatie heeft de oorlog nog meegemaakt. Of is vlak daarna geboren en hebben als kind amper suiker gekregen. </div> <div> Zelf groeide ik als kind op met dropjes, fruit hagelslag en chocoladepasta voor op brood. Spekjes, lolly's, ranja en ander lekker snoepgoed. Wel een tijdperk waarin we slechts één snoepje per keer kregen. Tegenwoordig zie ik op kinderfeestjes een schaal vol snoepgoed op tafel staan. Zelfs kleine dreumesen mogen pakken wanneer ze willen. Waar gaat dat heen? Hoe gaat de darmflora van deze kinderen ontwikkelen? Hoe gaat het met hen als ze de bejaarde leeftijd krijgen? Wat zal het lekkerste gif met hun lichamen gaan doen? </div> <div> <br/> </div> <div> Als ik naar mezelf kijk, ben ik helemaal opgeknapt na het wijzigen van mijn eetpatroon. Het toekomstbeeld van de rolstoel is verleden tijd. Knieklachten zijn helemaal opgelost. Ik heb zelfs een tijdje hardgelopen en de sportschool intensief bezocht. Nu moet ik toegeven dat daar niet mijn passie ligt. Mijn uitdaging heb ik gevonden toen ik voor mezelf ben begonnen. Gelukkig heb ik daar nu weer puf voor. Ik bruis wederom van de energie, net als vroeger. Alleen nu zonder de motor van de geraffineerde suikers. </div> <div> <br/> </div> <div> Lieve moeders van tegenwoordig. Dit is een wake up call. Lieve vaders, ik heb het ook tegen jullie. Waar zit jullie verstand? Als ik ergens op bezoek ben en naar discussies luister, hoor ik dat jullie de beste scholen voor jullie oogappeltjes willen. Wordt me verteld over prachtige sinterklaascadeaus of over pakjes onder de kerstboom. Merk ik dat jullie kinderen op muziekles zitten om hun talenten te ontwikkelen. Zie ik foto's op Facebook voorbij komen van sportende kinderen op zaterdagochtend. Hoor ik verhalen van trotse vaders over het voetbaltalent van hun zoon. Of vertellen enthousiaste moeders over het balletclubje, turnvereniging of andere hobby's van dochterlief. Nergens wordt op bezuinigd. Binnen de mogelijkheden ontvangen kinderen alles wat hun hartje begeert. Behalve een goede basis voor hun gezondheid. </div> <div> <br/> </div> <div> Frietje met en een frikandel speciaal, daar zitten toch geen suikerbommetjes in? Ook trakteren bij MacDonald moet toch kunnen? Zo leuk die happy meals. </div> <div> Ik weet het. Ik begrijp het ook. Op mijn kinderen hadden deze menu's met speeltjes ook een aantrekkingskracht. Alleen ik weet helaas uit ervaring, wat ongezonde voeding kan doen. Vooral de geraffineerde suiker. Ik heb ervaren dat dit het lekkerste gif is, waarvan ik jarenlang heb gesnoept. </div> <div> <br/> </div> <div> Als ik rond de middag boodschappen doe en bij de supermarkt aan kom, staan daar diverse boekentassen bij de ingang. De middelbare scholieren hebben pauze en halen even een lunch. Vroeger nam ik een broodtrommel mee naar school. Ja, ik weet het. Dat is niet meer cool. Ik wil ook niet zeggen dat we terug in de tijd moeten. Nee natuurlijk niet. We leven nu. Maar laten we dan ook met al onze opgedane kennis, ook ons verstand gebruiken. Als ik zie wat pubers tegenwoordig als lunch kopen, houd ik mijn hart vast. </div> <div> <br/> </div> <div> Zij zijn de generatie die onze kleinkinderen gaan opvoeden met deze gewoonte. Hoe zal dat gaan? Er zijn al steeds meer gevoelige kinderen. Steeds vaker wordt de diagnose ADHD geconstateerd. Zou de voeding er iets mee te maken kunnen hebben? Ik ben geen arts, alleen moeder van 4 kinderen. Uit ervaring heb ik geleerd dat suiker het lekkerste gif voor mijn lichaam was. Om mijn lichaam gezond te houden, eet ik geen geraffineerde suikers meer. Om mijn darmen schoon te houden, drink ik water. Tenslotte poets ik mijn huis ook niet met een emmer cola. </div> <div> <br/> </div> <div> Als ik door het raam naar buiten wil kijken, zeem ik de ruit niet met ranja. De planten in mijn woning geef ik dagelijks water, net als de hond en onze twee katten. Zou toch raar zijn als hun drinkbakjes gevuld waren met sinas of ice tea. Ik houd namelijk van onze huisdieren. Ik vergiftig ze niet met suiker. Waarom geven we dan wel zoveel frisdrank en andere gezoete levensmiddelen aan onze kinderen? Ik weet het niet. Zeg jij het maar. </div> <div> <br/> </div> <div> Lieve ouders, wordt wakker! Zet Netflix even stil en Google eens op internet. Daar kun je lezen over de gevolgen van geraffineerde suiker. Of willen jullie niet het allerbeste voor jullie kroost? </div> <div> <br/> </div> <div> Help mee gezondheidsproblemen van de toekomst voorkomen. Wees alert en kijk eens eerlijk naar het eetpatroon van jullie kinderen. </div> <div> <br/> </div> <div> Gun ze nou eens echt het allerbeste! Gun ze een gezonde toekomst! </div> <div> <br/> </div> <div> Een goede gezondheid .... begint bij jezelf!!! Begint in je darmen!!! </div> </div> Thu, 23 Nov 2017 23:00:00 GMT https://www.ilzeliebrand.nl/suiker-het-lekkerste-gif Suiker het lekkerste gif,Ilze Liebrand thumbnail main image https://www.ilzeliebrand.nl/familieperikelen De bel ging en op mijn stoep stond een dame die zich had aangemeld voor mijn workshop. Na een vriendelijke begroeting, liet ik haar binnen en ..... <div data-rss-type="text"> De bel ging en op mijn stoep stond een dame die zich had aangemeld voor mijn workshop. Na een vriendelijke begroeting, liet ik haar binnen en liepen we samen de trap op naar de zolder waar mijn praktijk gevestigd is. <div> <br/> </div> <div> Onder het genot van een lekker kopje thee, vroeg ik haar welk thema ze behandeld wilde hebben. Verbaasd keek ze me aan. Ze had hier totaal niet over nagedacht en wist niet eens wat een familieopstelling precies inhield. </div> <div> <br/> </div> <div> In het kort legde ik haar uit dat het ging om familiestructuren duidelijk te krijgen. Dat sommige familieleden ruzie, onenigheid of gedoe hebben omdat ze vast zitten in bepaalde familiepatronen. </div> <div> <br/> </div> <div> ‘Nou … toevallig heb ik net vanmiddag ruzie gehad met mijn vader’, begon ze ineens te vertellen. Omdat ik al jaren ervaring heb met energiewerk, is mijn mening, dat dit geen toeval is. Voor mij betekend toeval: ‘het valt je toe’. Zo viel het deze mevrouw toe, dat zij de enige persoon was die zich voor deze workshop had aangemeld. Hierdoor kreeg ze 3 uur de tijd om met mij, één op één een familieopstelling te doen, om zo haar familiebanden te bekijken. Al snel bleek dat deze familierelaties al vanaf haar jeugd moeizaam verliepen. </div> <div> <br/> </div> <div> Als eerste schreven we briefjes met de namen erop van alle personen uit haar gezin van geboorte. Vervolgens ging ze op mijn uitnodiging ergens in het vertrek staan waar ze zich prettig voelde. Daarna nodigde ik in de energie haar familieleden uit en voelde namens hen aan, op welke plaats zij wilden staan. Op deze plaatsen legde ik de briefjes neer en werd er direct duidelijk, in welke richting de neuzen van haar familieleden stonden. </div> <div> <br/> </div> <div> Haar vader stond een beetje dwars tegenover haar. De broer stond op grote afstand en de overleden moeder stond in het midden tussen de vader en de broer in. Nadat het eigen gezin was opgesteld, volgden de briefjes van haar partner, schoonzus en stiefmoeder. Het briefje van haar partner lag achter haar, de schoonzus lag naast de broer en het briefje van de stiefmoeder lag op enige afstand naast het geheel. </div> <div> <br/> </div> <div> Op mijn vraag of het klopte dat haar moeder na het overlijden nog steeds centraal stond, moest ze even nadenken. Al snel ‘kwam ze met de conclusie dat dit inderdaad klopte. ‘Mijn vader haalde vanmiddag mijn moeder er nog bij’, vertelde ze. ‘Regelmatig zegt hij dan: toen je moeder nog leefde of … als je moeder er nog was, dan …. Maar ook in mijn jeugd toen mijn moeder nog leefde, draaide altijd alles om haar.’ </div> <div> <br/> </div> <div> Doordat het papiertje met de naam van de moeder midden in het vertrek lag, was voor mij meteen duidelijk dat de moeder in de energie nog steeds centraal in het gezin stond, ondanks haar overlijden. Ook de afstand met haar broer werd bevestigd. Ze had nog amper contact met hem en dat haar vader dwars voor haar stond, bevestigde de vele ruzies. De schoonzus steunde de broer door naast hem te staan, haar eigen partner stond achter haar om haar te steunen en de stiefmoeder kon vanaf een afstandje alles goed overzien maar stond er ook een beetje buiten. </div> <div> <br/> </div> <div> Nadat we besproken hadden hoe de familieverhoudingen in haar familie waren, ging ik voelen wat de betreffende personen nodig hadden. Als eerste begon ik met de moeder, die zich al direct wilde terug trekken. Een logisch gevolg als je bedenkt dat de moeder al negen jaar geleden haar fysieke lichaam op aarde had achter gelaten. Daarna wilde de stiefmoeder centraler in het gezin komen. Door voor iedereen afzonderlijk in te voelen wat hij of zij wilde, ontstond een nieuwe opstelling en na een tijdje lagen de briefjes als stelletjes bij elkaar. Er was al meer harmonie maar de afstand tussen de stelletjes onderling, was nog niet ideaal. Ineens stelde mijn cursiste voor om haar neefjes erbij te halen. Het bleek dat haar broer 3 zonen had. Nadat ook hun briefjes werden neergelegd, vroeg ik of de familie compleet was. ‘Nou … eigenlijk horen de kinderen van mijn stiefmoeder er dan ook bij en … de kleinkinderen van haar natuurlijk ook’, begon ze voorzichtig. Meteen pakte ik het schrijfblokje en noteerde alle ontbrekende namen. </div> <div> <br/> </div> <div> Het duurde een paar uur voordat we klaar waren met iedereen in de energie een plaats te geven waar hij/zij zich prettig bij voelde. De vader en stiefmoeder lagen nu op de 1e lijn naast elkaar. De kinderen van beiden daarachter in de 2e lijn en in de 3e lijn lag de jongste generatie, de kleinkinderen. Samen met mijn cursiste hadden we hard gewerkt en waren we trots op het resultaat. De neuzen wezen weer dezelfde kant op en de grote afstanden onderling waren verdwenen. </div> <div> <br/> </div> <div> Twee dagen later kreeg ik het volgende berichtje: </div> <div> <br/> </div> <div> Hallo Ilze, even alvast ter info. Mijn vader heeft mij opgebeld en zijn excuses aangeboden voor hoe hij mij de vraag stelde en … hij gaat vandaag nog proberen te bellen met mijn broer, om herstel te krijgen. Heel bijzonder allemaal. </div> </div> Sun, 31 Jan 2016 23:00:00 GMT https://www.ilzeliebrand.nl/familieperikelen familieperikelen,familieruzie,blog thumbnail main image https://www.ilzeliebrand.nl/groetjes-uit-de-hemel Na een licht ontbijt, trok ik mijn wandelschoenen aan en pakte de hondenriem uit de bijkeuken. “Ga je mee?”, vroeg ik aan mijn hondje. <div data-rss-type="text"> Na een licht ontbijt, trok ik mijn wandelschoenen aan en pakte de hondenriem uit de bijkeuken. “Ga je mee?”, vroeg ik aan mijn hondje. Blij kwispelend sprong hij van de bank en liep naar de achterdeur. Het antwoord op mijn vraag was gegeven. <div> <br/> </div> <div> Terwijl ik toekeek hoe River zijn poot optilde, ging ik in gedachten mijn ‘to-do list’ af. Snel concludeerde ik dat deze gevuld was met saaie klusjes. Naast mijn zeurende ochtendhoofdpijn, kon dat er ook nog wel bij. Zuchtend liep ik verder. </div> <div> <br/> </div> <div> Ondertussen streelde de wind mijn haren, wat mijn lichaam ontspande. Eigenlijk best lekker zo’n ochtendwandeling, realiseerde ik me ineens. Waarom liep ik dan niet verder? Waarom wandelde ik altijd het zelfde blokje? Natuurlijk kon ik mijn standaard route wijzigen. Zo moeilijk is dat niet. Gewoon de andere kant op lopen. Bijvoorbeeld richting het bos. </div> <div> <br/> </div> <div> Daar aangekomen, zag ik de laatste herfstkleuren. Sommige bomen droegen nog blad. Onder de kale beukenboom lag een tapijt van roodbruine bladeren. In het gras groeiden paddenstoelen. Wat is de wereld toch mooi, concludeerde ik en samen met mijn trouwe viervoeter liep ik verder. </div> <div> <br/> </div> <div> Na een uur waren we bijna thuis. Nog één straat te gaan. In gedachten sloeg ik deze doodlopende weg in, die uitkwam op het veld achter ons huis. ‘Wat heb ik toch heerlijk gewandeld’, mijmerde ik verder en ineens zag ik hem. </div> <div> Daar …. helemaal alleen stond hij voor me. In volle bloei. </div> <div> Hoe kan dat nou? Waarom had ik hem op de heenweg niet gezien? Het is half november. Dan zijn de rozen toch uitgebloeid? </div> <div> <br/> </div> <div> Snel gingen mijn gedachten terug naar het artikel, dat ik gisteren op facebook had gelezen. Ik had het een vaag verhaal gevonden en daarom niet gedeeld. Toch had het mijn interesse gewekt. Het ging namelijk over het communiceren van overleden dierbaren. Dat ze boodschappen door konden geven via bloemen .... en dat ook engelen op deze manier tot ons spraken. Blijkbaar had deze informatie me toch geraakt want het zien van de prachtige rode roos, had mij direct aan de inhoud van deze tekst herinnert. </div> <div> <br/> </div> <div> Als energetisch therapeut weet ik dat alles in het universum uit energie bestaat, geloof ik dat ons energielichaam na de dood ergens voortleeft en had ik al vaker tekens gehad van engelen via witte veertjes of muntjes gevonden op onverwachtse plaatsen. Net of die daar speciaal voor mij waren neergelegd. Maar een bloem als teken, had ik nog nooit ontvangen. </div> <div> <br/> </div> <div> Wie had deze rode roos aan mij geschonken? Wie wilde mij hiermee vertellen dat ik goed bezig was geweest? Dat wandelen gezonder en beter voor me was, dan me te storten op mijn ‘to-do list’. </div> <div> Waren het mijn grootouders aan vaders kant? Mijn opa en oma van moeders zijde? Of was het mijn beschermengel, die mij de bloem van liefde liet zien? </div> <div> <br/> </div> <div> Wie het ook was, het maakt me niet uit. Diegene heeft mij hiermee vertelt, dat ik gesteund wordt bij mijn keuzes. Dat ik zeker mijn gevoel mag volgen …. en dat er over me gewaakt wordt. Dat ik altijd een keuze heb …. en hierin mijn hart mag laten spreken. Dat ik mag zijn wie ik ben. </div> <div> <br/> </div> <div> Heerlijk zulke groetjes uit de hemel. Het maakte mijn dag in één ogenblik fantastisch!!! </div> <div> <br/> </div> <div> Ik deel deze bijzondere rode roos met jou (zie foto) zodat die ook jouw dag kan kleuren. </div> </div> Wed, 11 Nov 2015 23:00:00 GMT https://www.ilzeliebrand.nl/groetjes-uit-de-hemel thumbnail main image